علت بیماری آلزایمر، علائم، درمان و مراحل مختلف آن
درودیان  ۱۳۹v/۰۲/۳۰ | ۰ | ۱۰۵۱

علت بیماری آلزایمر، علائم، درمان و مراحل مختلف آن

بیماری آلزایمر ششمین علت شایع مرگ و میر در جهان است

آلزایمر شکل پیشرونده زوال عقل است. دمانس یک اصطلاح وسیع تر برای شرایط ناشی از آسیب های مغزی یا بیماری های مغزی است که حافظه، تفکر و رفتار را تحت تاثیر قرار می دهد. این تغییرات با زندگی روزانه تداخل دارد.

با توجه به تحقیقات انجمن آلزایمر، بیماری آلزایمر در 60 تا 80 درصد موارد منجر به زوال عقل خواهد شد. در سال 2013، 6.8 میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا مبتلا به زوال عقل بودند. از این تعداد، 5 میلیون مبتلا به آلزایمر بودند. انتظار می رود که تا سال 2050، این مقدار دو برابر شود. اکثر افراد مبتلا به این بیماری پس از 65 سالگی تشخیص داده می شوند. اگر قبل از آن تشخیص داده شود، به طور کلی به عنوان بیماری آلزایمر شناخته می شود.

هیچ درمان خاصی برای آلزایمر وجود ندارد، اما درمان هایی وجود دارد که می تواند پیشرفت بیماری را کند کند.

آلزایمر یک بیماری تحلیل عصبی است. در ابتدا علائم خفیف هستند، اما در طول زمان آنها شدیدتر می شوند.


آلزایمر

حقایقی در مورد آلزایمر

بیماری آلزایمر شایع ترین نوع زوال عقل است.

این بیماری زمانی اتفاق می افتد که پلاک های حاوی بتا آمیلوئید در مغز تشکیل شود.

همانطور که علائم بدتر می شود برای افراد یادآوری رویدادهای اخیر و تشخیص افرادی که می شناسند، سخت تر می شود.

در نهایت، فرد مبتلا به آلزایمر نیازمند کمک تمام وقت است.

آلزایمر و دمانس (زوال عقل) با هم تفاوت دارند و در واقع آلزایمر نوعی از دمانس است.

هیچ نتیجه قابل تشخیصی برای بیماران مبتلا به آلزایمر وجود ندارد. زیرا علائم برای مدت زمان طولانی در بعضی افراد خفیف و در بعضی دیگر به سرعت پیشرفت می کند.


آلزایمر و دمانس

آلزایمر و دمانس (زوال عقل)

اصطلاح دمانس و آلزایمر در خیلی از موارد به جای یکدیگر به کار برده می شوند اما در واقع با یکدیگر متفاوت هستند و آلزایمر نوعی دمانس است.

دمانس در واقع شکل وسیع تر بیماری آلزایمر است و علائم آن شامل فراموشی و سردرگمی است. بیماری های دمانس شامل بیماری هایی مانند پارکینسون و آلزایمر است.

علل، علائم و درمان هر کدام از این بیماری ها با یکدیگر متفاوت است.


علل بیماری آلزایمر

علل بیماری آلزایمر و خطرات آن

کارشناسان علت خاصی برای بیماری آلزایمر مشخص نکرده اند اما برخی از عوامل خطرزا را شناسایی کرده اند، از جمله:

سن: اکثر افراد مبتلا به بیماری آلزایمر 65 سال یا بیشتر هستند

سابقه خانوادگی: اگر عضوی از خانواده شما به آلزایمر مبتلا شده باشد احتمال ابتلا به این بیماری برای شما نیز بیشتر خواهد شد.

ژنتیک: برخی ژن ها به بیماری آلزایمر مرتبط هستند.

داشتن یک یا چند مورد از این عوامل به این معنی نیست که شما حتما به بیماری آلزایمر مبتلا می شوید. این مساله به سادگی سطح ریسک شما را افزایش می دهد.


آلزایمر و ژنتیک

آلزایمر و ژنتیک

در حالی که علت مشخصی برای آلزایمر وجود ندارد، ژنتیک ممکن است نقش کلیدی ایفا کند. داشمندان ژن مخصوصی را کشف کرده اند که با شروع علائم آلزایمر در سالمندان مرتبط است.

آزمایش خون می تواند تعیین کند که آیا شما این ژن و خطر ابتلا به آلزایمر را دارید یا خیر. اما به یاد داشته باشید که حتی اگر کسی این ژن را داشته باشد، ممکن است به آلزایمر مبتلا نشود. بر عکس این موضوع نیز صدق می کند زیرا هیچ دلیل مشخصی برای ابتلا به آلزایمر کشف نشده اشت.


علائم آلزایمر

علائم آلزایمر

هر کسی ممکن است در طول زمان یک سری از وقایع را فراموش کند اما در رابطه با افراد مبتلا به آلزایمر این رفتارها و نشانه ها دائمی است و در طول زمان بدتر خواهد شد.

از دست دادن حافظه بر روی فعالیت های روزانه شما، مانند به یاد ماندن وقت ملاقات، تاثیر می گذارد

مشکل با وظایف آشنا مانند استفاده از مایکروویو

مشکل در حل مسائل

مشکل با حرف زدن یا نوشتن

مشکل در تشخیص زمان و مکان

گم شدن در یک مسیر آشنا

کاهش نظر دادن

کاهش بهداشت شخصی

تغییرات خلقی و شخصیتی

خروج از جمع دوستان، خانواده و جامعه

ناتوانی در مدیریت امور مالی

ناتوانی در برنامه ریزی فعالیت ها

توانایی تصمیم گیری ضعیف

سوالات و مکالمات تکراری

مستهلک سازی وسایل شخصی

ناتوانی در تشخیص چهره یا اشیا

ناتوانی در استفاده از ابزارهای ساده

مشکلات زبان و تلاش برای پیدا کردن کلمات مناسب نیز می تواند یک نشانه کلیدی باشد.

علائم با توجه به مراحل بیماری تغییر می کنند.


مراحل بیماری آلزایمر

مراحل بیماری آلزایمر

آلزایمر یک بیماری پیشرفته است و به این معنی است که علائم به تدریج و در طول زمان بدتر خواهند شد. آلزایمر به هفت مرحله تقسیم می شود:

مرحله 1: در این مرحله علائمی وجود ندارد، اما ممکن است تشخیص زودهنگام بر اساس سابقه خانوادگی وجود داشته باشد.

مرحله 2: اولین علائم ظاهر می شوند، مانند فراموشی.

مرحله 3: اختلالات جسمی و روحی خفیف، مانند حافظه و تمرکز کاهش می یابد. این علائم توسط اشخاصی که با فرد مبتلا زندگی می کنند قابل تشخیص است .

مرحله چهارم: آلزایمر اغلب در این مرحله تشخیص داده می شود، اما هنوز هم خفیف است. از دست دادن حافظه و عدم توانایی انجام وظایف روزمره از علائم این مرحله است.

مرحله 5: علائم متوسط ​​تا شدید می شوند و نیاز به کمک به بیماران و مراقبت از آن ها است.

مرحله 6: در این مرحله، فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است در رابطه با وظایف اساسی مانند خوردن و لباس پوشیدن هم به کمک نیاز داشته باشد.

مرحله 7: این مرحله شدیدترین و نهایی از آلزایمر است که ممکن است از دست دادن بیانات و گفتار صورت بگیرد.


آلزایمر زودرس

آلزایمر زودرس

آلزایمر معمولا در سنین 65 سال به بالا رخ می دهد با این حال برخی از افراد ممکن است در 40 یا 50 سالگی نیز آن را تجربه کنند. این نوع از آلزایمر حدود 5 درصد افراد را شامل می شود.

علائم آلزایمر زودرس شامل از دست دادن حافظه به صورت خفیف و مشکل در تمرکز و انجام فعالیت های روزانه است. ممکن است در هنگام صحبت کردن در پیدا کردن کلمات مناسب دچار مشکل شوید و همچنین مسیر را گم کند. مشکلات بینایی خفیف مانند مشکل در گفتن فاصله نیز می تواند رخ دهد.

بعضی از افراد در معرض خطر بیشتری نسبت به سایرین قرار دارند.


تشخیص بیماری آلزایمر

تشخیص بیماری آلزایمر

تنها راه قطعی برای تشخیص فرد مبتلا به بیماری آلزایمر این است که پس از مرگ، مغز آن ها بررسی شود. اما پزشک شما می تواند از آزمایش های دیگر برای ارزیابی توانایی های ذهنی شما، تشخیص زوال عقل و سایر شرایط استفاده کند.

آن ها معمولا سوالاتی را در رابطه با

علائم شما

سابقه خانوادگی شما

شرایط سلامتی حال و گذشته شما

داروهایی که در گذشته یا حال مصرف کرده اید

رژیم غذایی، مصرف الکل یا سایر عادات و شیوه زندگی

بعد از آن چند آزمایش برای تعیین اینکه آیا شما مبتلا به آلزایمر هستید یا خیر انجام خواهد داد.


آزمایشات آلزایمر

آزمایشات آلزایمر

هیچ آزمایش قطعی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال، دکتر احتمالا چندین آزمایش برای تشخیص انجام خواهد داد. اینها می توانند مجموعه ای از آزمایش های ذهنی، فیزیکی، عصبی، و تصویربرداری باشند.

پزشک شما ممکن است با آزمایش وضعیت مغزی شروع می کند. این می تواند به شما کمک کند تا حافظه کوتاه مدت، حافظه بلند مدت و جهت گیری مکان و زمان را ارزیابی کنید. به عنوان مثال، ممکن است از شما بخواهند

چه روزی است

چه کسی رئیس جمهور است

به یاد داشته باشید و یک لیست کوتاه از کلمات را یادآوری کنید

بعد، آنها احتمالا یک معاینه فیزیکی را انجام خواهند داد. به عنوان مثال، آنها ممکن است فشار خون شما را کنترل کنند، ضربان قلب شما را ارزیابی کرده و درجه حرارت شما را اندازه گیری کنند. در برخی موارد ممکن است آزمایش خون و ادرار نیز انجام دهند.

پزشک شما همچنین ممکن است یک معاینه عصبی برای اطمینان از سایر تشخیص های احتمالی مانند بیماری پارکینسون یا سکته مغزی انجام دهد. در طول امتحان، آنها رفلکس، تنش عضلانی و نحوه صحبت کردن را بررسی می کنند

پزشک شما همچنین ممکن است مطالعات تصویربرداری از مغز انجام دهد که شامل موارد زیر است

تصویربرداری MRI: که می تواند التهاب، خونریزی و سایر مسائل ساختاری در مغز را نشان دهد.

سی تی اسکن: تصاویری را با استفاده از اشعه ایکس می گیرد که می تواند به پزشک شما کمک کند تا ویژگی های غیر طبیعی در مغز شما را بررسی کند.

پت اسکن یا توموگرافی: که می تواند به پزشکتان کمک کند تا پلاک را تشخیص دهد. پلاک مواد پروتئینی مرتبط با علائم آلزایمر است.

آزمایش های دیگر که ممکن است پزشک شما انجام دهد، شامل آزمایش خون برای بررسی ژن هایی است که ممکن است نشان دهنده خطر آلزایمر برای شما باشد.


داروهای آلزایمر

داروهای آلزایمر

هیچ درمان شناخته شده ای برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال، پزشک شما می تواند داروها و سایر روش های درمان را برای کمک به کاهش نشانه های شما و تاخیر در پیشرفت بیماری تا زمانی که ممکن است توصیه کند.

پزشک شما همچنین ممکن است داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب یا داروهای ضد روان پریشی را برای درمان علائم آلزایمر توصیه کند. این علائم عبارتند از افسردگی، بیقراری، تحریک پذیری و توهم.


درمان آلزایمر

درمان آلزایمر

علاوه بر دارو، تغییرات شیوه زندگی ممکن است به شما در مدیریت وضعیتتان کمک کند. به عنوان مثال، پزشک شما ممکن است استراتژی هایی برای کمک به شما یا عزیز شما داشته باشد:

تمرکز بر انجام وظایف

محدود کردن عوامل سردرگمی

جلوگیری از مشاجره و درگیری

هر روز به اندازه کافی استراحت کنید

آرام باشید

بعضی افراد معتقدند که ویتامین E می تواند به جلوگیری از کاهش توانایی های ذهنی کمک کند، اما مطالعات نشان می دهد که تحقیقات بیشتری برای اثبات آن لازم است. قبل از مصرف ویتامین E یا مکمل های دیگر، با پزشک خود مشورت کنید. این می تواند در برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان آلزایمر تداخل ایجاد کند.


پیشگیری از آلزایمر

پیشگیری از آلزایمر

همانطور که هیچ درمان شناخته شده ای برای آلزایمر وجود ندارد، هیچ اقدام پیشگیرانه ای نیز برای آن وجود ندارد. با این حال، محققان بر روی عادات کلی زندگی سالم تمرکز کرده اند، و اقدامات زیر ممکن است به ما کمک کند

ترک سیگار

تمرینات منظم ورزشی

خوردن رژیم غذایی گیاهی

مصرف بیشتر آنتی اکسیدان ها

حفظ یک زندگی اجتماعی فعال

قبل از اینکه هر گونه تغییر بزرگی در شیوه زندگی خود داشته باشید، با پزشک خود صحبت کنید.


آلزایمر در سالمندان

آمار بیماری آلزایمر

آمار مربوط به بیماری آلزایمر ناامید کننده است.

با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، آلزایمر ششمین علت شایع مرگ و میر در میان بزرگسالان ایالات متحده است. این در میان علل مرگ برای افراد بالای 65 ساله در رتبه پنجم قرار دارد.

یک مطالعه نشان داد که در سال 2010، 4.7 میلیون آمریکایی بالای 65 سال با بیماری آلزایمر وجود داشتند. محققان پیش بینی کرده اند که تا سال 2050، 13.8 میلیون آمریکایی مبتلا به آلزایمر خواهند بود.

CDC تخمین می زند که بیش از 90 درصد افراد مبتلا به آلزایمر تا رسیدن به 60 سالگی علائم مشخصی ندارند.

آلزایمر یک بیماری گران قیمت است. طبق گزارش CDC، حدود 259 میلیارد دلار برای مراقبت از آلزایمر و مراقبت های دمانس در ایالات متحده در سال 2017 صرف شده است.

آلزایمر یک بیماری پیچیده است که در آن بسیاری از ناشناخته ها وجود دارد اما آن چه که مشخص است این است که  وضعیت در طول زمان بدتر می شود، اما درمان می تواند به تاخیر در نشانه ها و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند.

اگر فکر می کنید که شما یا یکی از عزیزان ممکن است آلزایمر داشته باشید، اولین گام شما این است که با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به تشخیص بیماری کمک کنند.


منبع:

بعدی قبلی